online-expositie “10 x 5”

Wekelijkse online-expositie van 3 mei tot 5 juli

Zondag 3 mei plaats ik de eerste reeks van 5 beelden, schilderijen, tekeningen, oud- of nieuw werk, binnen- of buiten beelden. Iedere zondag om 12 uur plaats ik 5 nieuwe werken. Dit zinnenprikkelende werk is afwisselend qua formaat, thema, techniek en prijs. 10 Weken na elkaar wordt de serie aangevuld en zondag 5 juli zullen er 50 werken te zien zijn! De presentatie is wekelijks te volgen op deze pagina (en uiteraard ook andere dagen dan zondagen te zien).

 

Specials op woensdag 

Naast deze wekelijkse online-expositie, plaats ik een paar keer een ‘special’ op woensdag. Deze ‘special’ belicht een andere kant van mijn werk. Een kijkje in de keuken zeg maar. In deze bijzondere ‘stilte-maanden’ vind ik het interessant om jullie iets meer van mijn inspiraties en achtergrond te laten zien.

 

 

Werk te koop

In deze bijzondere tijden verkoop ik mijn werk voor gereduceerde prijzen. Het is een speciale tijd, een tijd die vraagt om verandering. Het is voor veel mensen een moeilijke tijd, maar er is ook zoveel om dankbaar voor te zijn. Nieuwe ideeën, nieuwe initiatieven geeft ondanks alles, nieuwe energie!

 

Op gepaste afstand langskomen kan altijd

Ben je geïnteresseerd in een werk? Zou je meer achtergrond informatie willen hebben? Zou je een werk onder ogen of handen willen voelen? Leuk als je, op gepaste afstand, langs wilt komen in mijn atelier. Bel of mail me, je bent welkom!

 

Ik hoop dat jullie plezier zullen beleven aan deze online-expositie!

Week 10, 5 juli, 12 uur

Vandaag al weer laatste in de reeks, week 10. De eerste gedachte die bij me zelf opkomt is, ‘de laatste moet de beste zijn’, ‘lest best’, een soort apotheose, het grootste, het mooiste, het belangrijkste, het….

Onzin, het is nooit klaar, er is geen ‘laatste’!

 

Ook deze reeks beelden is een samenstelling in vorm en restvorm, de ovalen. In hout de spanningsvolle bolling van de buik, de andere zijde van een beeld in wilgenhout die ik al in week 7 had laten zien. De beweging in papier met de restvormen op linnen. Het contrast van de ruwe Franse kalk met de serene blanke albast die elkaar versterken.

Ik heb me in deze 10 weken gerealiseerd hoeveel het me gebracht heeft om “10×5” samen te stellen en de teksten te maken. Te onderzoeken bij mezelf waarom ik het maak, waarom ik de beelden samenvoeg, welke woorden ik eraan kan toekennen, de betekenis die het voor me heeft. Het heeft me veel gegeven.

Het kopje “online-expostite” in de menubalk zal ik ook niet meer verwijderen en hierna gaan kijken welke invulling ik het wil gaan geven.

Want, hoe verrassend voor mijzelf, iets minder gesloten zijn in mijn werk is toch niet onprettig. Dit heb ik aan reacties vernomen en begrepen dat het ‘kijkje in de keuken’ de waarnemer dichter bij mijn werk heeft gebracht.

Veel dank!

  1. Oost-Indische inkttekening, 2010, 32×42 cm, €75
  2. Torso, wilgenhout, 2015, 80x50x20 cm €2950 (incl sokkel)
  3. Relief op linnen, olieverf, papier, pigment, 2010, 100×100 cm, €1950
  4. Gemengde techniek, 23×23 cm, €75
  5. Franse kalksteen, albast, 2013, 30x25x10 cm, €1750

Week 9, 28 juni, 12 uur

De ovaal is een vorm waar ik van hou, er zit een spanning in die mij aantrekt. Anders dan de cirkel, die oneindig is, zit er een richting in de ovaal. Hij ligt, maar er zit beweging en ruimte in.

Ik probeer me wel eens te forceren tot een heel andere uitdrukkingsvorm, zelfs in contrast met alles wat ik maak, iets anorganisch of geometrisch, maar het lukt me niet en blokkeert. Je kan zien in deze expositie dat, hoe divers soms ook, er altijd onderling verwantschap blijft.

Toch wil ik open blijven staan voor verandering en ontwikkeling en daarom moet ik mezelf soms voor het blok zetten en uitdagen. Vanuit deze behoefte ontstonden de transparante, draadachtige structuren, maar eveneens dit beeld in basalt.

Het was een uitdaging, ik had de steen in de rand van het bos in Frankrijk gevonden en het was een loodzware, prachtige, ruwe vorm. De steen heb ik in tweeën gespleten en ik wilde het beeld bereiken dat de gepolijste vorm zich middenin de ruwe bolster bevond. De steen bleek splinter-hard.

  1. Oost-Indische inkttekening, 2018, 24×24 cm, €50 verkocht
  2. Gemengde techniek, 2014, 60×40 cm, €225
  3. Olieverf op doek, 2015, 100×100 cm, €1950
  4. Oost-Indische inkttekening, 2018, 24×32 cm, €75 verkocht
  5. Basalt, 2013, 25x25x25 cm €2250, beeld kan buiten

“Special”; Aan het werk in t paradijs

Eindelijk zijn 15 juni de grenzen weer open gegaan van België en Frankrijk en mocht ik weer naar mijn geliefde boerderij! In februari was ik er voor het laatst en ben toen met sneeuw vertrokken naar Nederland.

In week 5 heb ik gesproken heb over deze plek -waar ik het best en het liefst werk- en vond dat ik ook hiervan letterlijk een kijkje in de keuken moest geven.

De oude boerderij is 23 jaar geleden als een ruïne gevonden en eigenijk is de boerderij een beeld waar ik sinds de eerste dag, jaar in jaar uit, aan werk. Het ligt in een heel klein “koeiendorp” met 120 inwoners, in Noord-Frankrijk. Ze kennen me als ‘Siska’, altijd in werkkleren en vergroeid met de kruiwagen die al die jaren dienst doet.

Een oude stal is atelier geworden en een ingestorte stal het buitenatelier. Een fantastische plek waar ik ongestoord kan denken, kijken, werken en wandelen. Als ik even afstand van het hakken wil nemen, valt er altijd te snoeien, te voegen, te metselen, te schilderen, te stucken, jam te maken, te wandelen, kortom, hier is moeilijk stilzitten.

Week 8, 21 juni, 12 uur

De verwijzing naar de menselijke torso komt regelmatig terug in mijn werk. De spanning in de glooiingen vind ik prachtig. Trots, fier, krachtig, kwetsbaar, warm. Ongenaakbaar glanzend zwart of verborgen achter ajourwerk. Verstild in bijna koud blauw-transparant of zacht warm gemêleerd. Verticale ranke beelden die vragen om aangeraakt te worden.

Ik ben een grote fan van “Het Depot” in Wageningen waar alle werken een verwantschap hebben met het menselijk lichaam en ieder beeld geaaid mag worden. Er worden zelfs rondleidingen voor blinden gegeven!

Iets wat nog altijd in één van mijn laatjes ligt, is de uitdaging om een beeld geblinddoekt te maken. Ik schuif het nog steeds voor me uit, maar er komt een dag dat ik het aanga, vormen, alleen maar met de tastzin.

Tijdens het werk, als ik wil weten of de vormen zijn zoals ik ze wil hebben, voel ik met m’n handen, zonder te kijken. Door het zicht uit te bannen wordt de tastzin velen malen vergroot.

  1. “Monochroom”, gemengde techniek, 2015, 24×32 cm, €75
  2. “Ajour”, gemengde techniek, 2016, 40×60 cm, €275
  3. Blauw albast, 2014, 45x10x10 cm, €2750
  4. Torso, springstone, 2013, 55x25x20 cm, €3500, beeld kan buiten
  5. Torso, kobalt serpentijn, 2015, 60x25x10 cm, €3350, beeld kan buiten

“Specials”, symbolen

In 2004 heb ik de eerste gedenksteen mogen maken voor een vriendin. Dit heb ik als heel erg bijzonder en mooi ervaren om deze laatste eer te bewijzen. Vanaf dat moment heb ik dit vaker mogen maken, iedere persoon vroeg om een andere steen, een andere kleur, een ander symbool. De cirkel voor eeuwig leven. De spiraal symboliseert leven, loslaten, verdieping en de levenscyclus. De levensboom is het symbool voor het leven zelf, groei, vruchtbaarheid, ontwikkeling en onsterfelijkheid. De zon is het licht en de levenswarmte.

Hoe verdrietig ook, ik vind het geweldig om gedenkstenen te mogen maken. De enorme aandacht en liefde die in iedere letter en symbool gaat zitten die ik met de hand hak, daar kan geen machine tegenop en is de laatste eer die ik geven kan aan de overledene. Heel mooi en dierbaar.

Op de site onder het kopje “gedenktekens” kan je meer gedenktekens zien.

Week 7,  14 juni, 12 uur

“Inside – out”, de binnenkant die naar buiten stulpt, de huid, de schil, zaden, vruchten, geheime openingen.

Als ik me verdiep in foto’s van de natuur dan word ik soms ontmoedigd. Zulke prachtige beelden die een ultieme schoonheid in vorm hebben, een dissonant in kleur komt niet voor, het lijkt dat in de natuur de vanzelfsprekende perfectie bestaat. Ruw, glad, open, dicht, verborgen, koud, zwoel. Wat heb ik toe te voegen? Als ik kijk naar de optimale spanning die ik zie in een varen die ontrolt, een zaad die op barsten staat, de oesterzwam bestudeer voordat ik ……..tja…..

Maar toch, ik zei al in de eerste week, ik doe wat ik doe, omdat ik het niet laten kan. Niet omdat ik nou denk dat ik iets heb toe te voegen, want voor mij is de natuur in zijn verschijningsvorm compleet. Misschien doe ik het om verwondering op te roepen en de zintuigen te prikkelen.

Wat mij verontrust is hoe wij als mens soms zo ver van de natuur – de oorsprong – verwijdert lijken te zijn, alsof we geen verbinding meer maken met wat we zien en voelen en horen. In Frankrijk, dicht bij mijn boerderij, is een enorme heuvel omsloten door bomen. Iedere keer als ik al daar ben, verwonder ik me over deze plek en vraag ik me af wat er uit tevoorschijn komt, de zwelling in de aarde heeft zo een enorme spanning, de aarde lijkt bezwangerd.

  1. Oost-Indische inkttekening, 2010, 32×42 cm, €75
  2. Houten relief, vruchtenhout, 2018, 100x20x10 cm, €1750
  3. “Inside-outside”, springstone, 2015, 45x25x12 cm, €3250, beeld kan buiten (incl sokkel)
  4.  “Inside-out”, basalt, 2015, 30x15x10 cm, €1750, beeld kan buiten
  5. Torso, wilgenhout, 2015, 80x50x20 cm €2950 (incl sokkel)

Week 6, 7 juni, 12 uur

Ik hou van uiterst kwetsbare lijnen óp papier of mét papier, wortels die ik uit de grond haal, droog en daarna verwerk in tekeningen met lijnen van Oost-Indische inkt. Opengewerkte structuren, een kwetsbare vertaling van een solide vorm. Ik zoek graag de grens van de materialen op. Hoe ver kan ik gaan? Wanneer barst de klei of scheurt het papier?

De torso in klei is gemaakt over een ‘positieve’ vorm die ik geboetseerd heb en daarna deze als mal heb gebruikt. Hierover heen drapeer ik een ‘lap’ klei die ik met kleine mesjes openwerk.

Helemaal nieuw was de 3 dimensionale structuur in hout en papier. Bijna onmogelijk om te maken en als ik ongeduldig ben of teveel aan m’n hoofd heb, moet ik er vooral niet aan beginnen! Dit werk doe ik nooit in het atelier, gek genoeg. Voor dit monnikenwerk zit ik het liefst aan een werktafel in mijn woonhuis waar de ruimte kleiner en intiemer is. Het vraagt ongelooflijk veel geduld voor het maken van de vorm, opbrengen van de pulp, drogen, schuren, opbrengen, drogen, schuren, opbrengen, drogen, schuren….

  1. Gemengde techniek, 2016, 24×32 cm, €125
  2. Oost-Indische inkttekening, 2019, 23×23 cm, €50
  3. Torso, keramiek, 2015, 40×20 cm, €750
  4. Oost-Indische inkttekening, 2018, 32×42 cm, €75
  5. 3 Dimensionale structuur, papier en hout, 2018, 70x40x55 cm €2250

Week 5,   31 mei, 12 uur

In mijn werk zoek ik naar een verstilling en intimiteit. In de stad vind ik het werken vaak lastig, ik kan me moeilijk afsluiten van alles wat om me heen gebeurt. Mails, telefoons, verplichtingen, allemaal afleiding en impulsen die mijn aandacht opvragen en reden om me niet te kunnen concentreren. Ik heb een extreme hoeveelheid rust en ruimte nodig om me te kunnen focussen om die verstilling en intimiteit te benaderen.

Nieuwe ideeën en nieuwe invalshoeken ontstaan meestal in mijn atelier in Frankrijk. Daar is geen afleiding, op de wandelingen in de velden na. Zomer en winter kan ik in een buiten- en binnenatelier werken. Het openen van de steenmassa en het opbouwen van de papierstructuren is daar ontwikkeld. Oost-Indische inkt en klei heb ik altijd bij me en op die plek heb ik de rust om te kunnen boetseren, het schetsmateriaal voor de beelden in steen.

Al spelend met de gesnoeide takken zijn de papierstructuren ontstaan. Ik zocht naar manieren om een ‘transparante massa’ te creëren en in het atelier in Frankrijk is zoveel ruimte en kan ik rommel maken zoveel als ik wil, zonder mezelf in de weg te lopen.

  1. Collage, gemengde techniek, 2020, 60×80 cm, €325
  2. Oost-Indische inkttekening, 2018, 32×42 cm, €75
  3. Structuur, papier en hout, 2017, 120x90x15 cm, €1950
  4. Oost-Indische inkttekening, 2018, 32×42 cm, €75
  5. “Rijp”, Portugees marmer, 2018, 60x30x10 cm €4250, beeld kan buiten (incl sokkel)

Week 4, 24 mei, 12 uur

De binnenkant, de tussenruimte, de omsloten ruimte die wordt bepaald door de omringende vorm. Of, is de tussenruimte de vorm zelf? Het is bijna een spel wat ik speel, is het de vorm die ik zie of de niet-vorm die ik waarneem? De binnenkant die de buitenvorm bepaalt, de tussenruimte die ontstaat door de buitenvorm, de tussenruimte die door mij bepaald word. Nu lijkt het net alsof ik heel erg nadenk over wat ik maak, maar ik teken en schilder volledig gedachteloos.

Daarentegen begin ik nooit te hakken in steen zonder een plan, geen “taille direct”. Ik heb altijd een model in klei waarnaar ik terug kan keren als ik het even niet meer weet. Soms is het de steen die me laat zien wat ‘erin’ zit, en soms heb ik een beeld voor ogen die bepaald of het een transparante of gesloten steen moet zijn, een donkere of lichte kleur, en wellicht geen steen, maar beter hout.

  1. Gemengde techniek op doek, 2015, 13×18 cm, €75
  2. Relief op linnen, olieverf, papier, pigment, 2010, 100×100 cm, €1950
  3. Relief op linnen, olieverf, papier, pigment, 2010, 100×120 cm, €1950
  4. “Tussenruimte”, albast, 2019, 30x20x6 cm, €1750
  5. “Dubbele tussenruimte”, albast, 2019, 45x35x6 cm, €2250

“Special”; witte-vellen-fobie

Ongeveer 15 jaar geleden heb ik een periode gehad dat ik, noem het, een ‘schrijversblok’ had, op de Academie noemden we het een ‘witte-vellen-fobie’. Geen streek meer op papier en een grote angst dat het vat leeg was. Stilstand………?! Nu heb een koppig karakter, ben streng voor mezelf, met misschien het voordeel (maar soms ook nadeel) veel discipline te hebben. Ik gaf mezelf de vrijheid om niks te presteren, maar wel de verplichting om te gaan tekenen, het maakte niet uit wat. Dag in dag uit, pretentieloos observeren en aan de slag. Geen stip op de horizon, geen reden waarom, alleen maar om de accu proberen aan te zwengelen. Vorige week sprak ik over ‘inspiratiebronnen’, maar dat is voor mij iets anders dan ‘geïnspireerd-zijn’. In dit laatste geloof ik zelf niet heel erg. Mezelf openstellen, alle zintuigen weer ‘aan’ zetten, proberen mezelf te prikkelen en wakker te maken om te onderzoeken, om verder te gaan. Opeens komt er dan zomaar, onaangekondigd, weer een moment voorbij dat ik denk “hee…, ja…., hebbes!!!!

Een middag naar het atelier met lunch en fruit bleek een ommekeer te zijn. Hoe kan je op het moment zelf weten wat een impact een handeling of waarneming of een herinnering heeft?

  1. Olieverf op doek, 2004, 63×83 cm, €375 (serie van 2)
  2. Olieverf op doek, 2004, 33×43 cm, €275
  3. Olieverf op doek, 2004, 27×31 cm, €175 (serie van 2)
  4. Olieverf op doek, 2004, 33×43 cm, €275
  5. Olieverf op doek, 2004, 33×43 cm, €275

Week 3, 17 mei, 12 uur

De structuren in papier zijn als een ‘schim’ van de beelden in steen, alsof het harde materiaal is verdwenen, met de kwetsbare papierstructuur als residu. De volle schaduw van het beeld wat er alleen nog maar als geraamte is. Het houd me altijd bezig; wat ik zie is dat ook wat er is? De schaduw van de bladeren op de grond vind ik vaak nog intrigerender dan de bomen zelf. De lichtvlekken, de openingen, de buitenvormen.

Maar op hetzelfde moment dat ik aan het ‘bouwen’ ben met de fragiele papierstructuren, wil ik tot het uiterste gaan om het weerbarstige marmer zo te bewerken tot het soepel en bijna gewichtloos op de sokkel staat. Het is volledig tegengesteld, letterlijk stukje voor stukje groeien de structuren, tegenover het onherroepelijk weghakken van het materiaal tot ik gekomen ben op het punt dat ik denk; zo moet het zijn.

  1. “Schaduwbeeld”, papier en hout, reliëf in hout, 2017, 100×100 cm, €2250
  2. Oost-Indische inkttekening, 2010, 24×32 cm, €75
  3. Relief in hout, spuitlak,  (uit serie van 10), 2016, 55x30x1 cm, €275
  4. Oost-Indische inkttekening, 2010, 24×32 cm, €75
  5. “Soepel”, Portugees marmer, 2018, 60x30x10 cm, €4250, beeld kan buiten (incl sokkel)

“Special”; Inspiratiebronnen

Eigenlijk ondoenlijk om mezelf te beperken tot 5 ‘beelden’ die me inspireren, omdat er zoveel is wat ik mooi vind. De natuur is voor mij onovertreffelijk en inspireert me zeer. Zaden, vruchten, schelpen, fossielen. Ik hou van de vorm, de schil, het verborgene, de sensualiteit en soms bijna lichamelijkheid van de vorm. Overal in mijn atelier en op de kasten in mijn huis liggen trofeeën van tochten in Afrika en wandelingen in Europa.

Deze ‘coco de mer’ is de mooiste uit mijn verzameling verstilde vormen. De fluwelen buitenkant van de opengebarsten vrucht die niet openbaart wat er ooit binnenin heeft gezeten, de kwetsbaarheid en het gesloten karakter van het koraal, de verdroogde cactus uit Tunesië die slechts tot een gaaswerk is verworden en de laatste is een foto uit een krant die ik al jaren bewaar, de onderhuidse spanning tussen de twee handen vind ik prachtig.

Week 2, 10 mei, 12 uur

Ik zoek graag de grenzen van het materiaal en probeer die op te rekken. Hard wordt voor het oog kneedbaar als klei of vloeibaar als was. Hoe graag ik het ook zou willen, steen is niet transparant te krijgen. De steen vind ik soms te gesloten en te zwaar en vervolgens zoek ik naar manieren hoe ik de materie open kan leggen, de binnenkant naar buiten krijg. Deze zoektocht bracht mij bij nieuwe materialen.

Oost-Indische inkt tekeningen maak ik veel en zijn voor mij een medium om te spelen en te experimenteren met vorm, huid en hoe ik massa lichter kan maken. Soms lijken ze een 2-dimensionale weergave van de beelden.

De papierobjecten zijn het antwoord op het streven de structuren in de steen bloot te leggen en te openen. Ze zijn heel vanzelfsprekend ontstaan vanuit de inkttekeningen. Deze organische structuren maak ik van hout en papierpulp, een geliefd monnikenwerk!

  1. Oost-Indische inkttekening, 2018, 24×32 cm, €75
  2. Gemengde techniek, 2016, 24×32 cm, €125
  3. Structuur, papier en hout, 2018, 90x100x12 cm, €1750 Verkocht
  4. Oost-Indische inkttekening, 2018, 100×70 cm, €375
  5. Blauw albast, 2018, 30x20x18 cm €1750

Week 1, 3 mei, 12 uur

Ik open met 5 werken die in deze stille periode dicht aan mijn hart liggen en een grote mate van fragiliteit hebben. Teer, blank, doorschijnend, verstild.

Half maart, toen alles om me heen stilviel, was dit precies in een periode dat ik worstelde met de vraag ‘waarom ik maak, wat ik maak’. Hoe verder, waarom, welke kant op? In de 40 (!) jaren dat ik nu werk, was dit zeker niet de eerste keer dat dit me bezighoudt. Ik kom er tot op heden nooit helemaal achter. De troost van schoonheid? Ik kan het gewoon niet laten. Misschien moet ik er ook niet teveel over nadenken en gewoon laten gebeuren wat er uit mijn handen komt, de grootste vrijheid die ik heb. 

 

Vooraf weet ik niet dat tekeningen soms een voorbode blijken te zijn voor een ontwikkeling in mijn werk. Ik ben niet bewust op zoek, maar opeens veranderen vormen of maak ik andere keuzes. De fragiele inkt tekeningen maakten dat ik op zoek ging naar steen die een grote mate van kwetsbaarheid heeft. Albast heeft de zachtheid en transparantie die ik zocht.

  1. Oost-Indische inkttekening, 2010, 32×42 cm, €75, Verkocht
  2. Gemengde techniek, 2016, 24×32 cm, €125, Verkocht
  3. “Helder”, albast, 2017, 30x20x25 cm, €2250
  4. Oost-Indische inkttekening, 2018, 23×23 cm, €50, Verkocht
  5. “Peau douce”, albast, 2016, 20x15x15 cm €1750, Verkocht